اره ما جمعه (بدبختیه ها )کنکور داریم . انقدر این en رو بلغور کردیم که بعضی وقتا جواب مامان رو خارجکی می دم .
( اما دست خودم نیست که .استاد سلیمی عادتمون داه که همه اش سر کلاس en حرف بزنیم .)

ولی تقصیر خود مامانه . چون ۷ سالم که بود به زور لنگ منو گرفت  و برد کلاس زبان اسمم رو نوشت . اینقدر خودمو زدم به در و دیوار که من می خوام برم کاراته یاد بگیرم . اما مامان خفن تصمیم به بدبخت کردن من گرفته بود گفت :همینم مونده دخترم بیاد لنگ و لگد بندازه .

دقیق تا اول راهنمایی هر سال تابستون یه ترم می رفتم . بعد مامان خانم که استعداد بیکران ما رو دید گفت : حالا هر سال تابستون دو ترم دو ترم برو .!!!!! تا اول دبیرستان به ضرب و زور مامان تمومش کردم . البته تو فامیل این چیزا عادیه . همه یا en می خونن یا ge. فکر کنم جو فامیل مامانو گرفت منو بدبخت کرد .

ولی خدایی بعضی وقتا خیلی حال می داد . مخصوصا ان وقتایی که کلاسمون با پسرا قاتی می شد .

جانمی . چه حالی می داد .  بهترین وقتایه کلاس بود . (چون بعضی وقتا استاد شکیبا که استاد گرامر بود نمی تونست  تو یه روز دو بار بیاد موسسه . واسه همین هم کلاسمون با پسرا مختلط می شد . )

ولی ما که بدمون نمی امد . اولش یه ذره ادای دختر های خوب رو در می اوردیم  . مثلا مل خوشمون نمی یاد

یادش بخیر کلاس نبود . می شد .... . شماره تل بود که  از زمین و اسمون  می بارید .  (چه عالمی بودا )

یه خاطره ی باحال یادم امد حیفم می یاد تعریف نکنم . تو کلاسمون یه پسره بود به اسم فرید اقایی  که استاد علاقه ی عجیبی به این پسر مادر مرده داشت .  فقط نمی دونم چرا بعضی وقتا می خواست فرید رو با دستاش تیکه پاره کنه . ؟؟؟؟!!!!

یه روز اخرایه ترم بود . دیگه همه زورشون رو می زدند  تا  bf  , gf  خودشون رو پیدا کنن .  فرید از اول ترم تو نخ یکی از بچه ها بود به اسم عاطفه . همیشه صندلی پشتیه عاطفه تلپ بود .  یادمه اون روز نام تل خودشو نوشته بود رو یه کارت تبلیغاتی . هی دل دل می کرد که بده عاطفه .

استاد هم از شانس گند فرید ان رو خفن بهش گیر داده بود .

هیچی استاد داشت درس می داد و رو تخته می نوشت . اما معلوم بود حسابی حواسش به جو کلاس و مخصوصا فرید بود . فرید بیچاره هم به خیال اینکه استاد پشتش به کلاسه به خودش جرات داد و زد به صندلیه عاطفه و گفت : این تل منه !! ترو خدا بگیر زنگ بزن .

تا اینو گفت همه ی کلاس ساکت شدن . نمی دونم چرا ولی بد جوری کم شانس بود .

استاد رو می گی  گفت : مستر اقایی پاشو و با پای خودت کلاس رو ترک کن . بیچاره فرید قیافه اش شده بود مث بچه کوشولایی که دارن تو شلوارشون خراب کاری میکنن.!!

گفت : استاد استاد به خدا ما کاری نکردیم . استاد ما فقط یه کارت بوتیک بهش دادیم . همین .

استاد هم گفت : می دونم  که تازه رنگش مشکی بود و یه عکس دختر هم داشت که پشتش شماره تل خودتو نوشته بودی .!!!!

تا اینو گفت کلاس دقیقا منفجر شد . خلاصه استاد فرید رو از کلاس اخراج کرد و جلسه ی بعد هم بردش ردیف جلو پیش خودش.

خدایی چه دورانی بود . ( ولی ما که از این کارا بلد نبودیم  . مث بچه ی ادم می رفتیم دنبال تحصیل علم و دانش . )

بچه ها ترو خدا دعا کنین  جمعه باید شاخ غول رو بشکنم .

یه کم دلداری بدین دیگه . !!!!